Caravaggio

Caravaggio był włoskim mistrzem malarstwa, ojcem stylu barokowego, który wiódł burzliwe życie, przerwane przez jego walki i bójki. Jako dziecko i student sztuki, uczył się w Mediolanie pod okiem nauczyciela, którego uczył sam wielki włoski malarz Tycjan, i który zapoznał go z wielkimi dziełami Leonarda da Vinci i artystów lombardzkich. Przeniósł się do Rzymu w 1592 roku, po tym jak pewne kłótnie zakończyły się zranieniem policjanta. Rzym w tym czasie znajdował się w okresie wielkiej ekspansji, a wiele budowanych kościołów i pałaców potrzebowało obrazów do dekoracji ścian. Caravaggio przeprowadził się również do Rzymu w okresie kontrreformacji, w którym Kościół rzymskokatolicki próbował powstrzymać rosnącą falę protestantyzmu i zlecał wiele prac, aby podnieść status społeczny Kościoła. Przybył do Rzymu głodny i bez środków do życia, i natychmiast zaczął pracować dla Giuseppe Cesariego, ulubionego malarza papieża, a pod koniec XVI wieku jego reputacja jako wielkiego malarza rosła. Jego wielki przełom nastąpił w 1599 roku, kiedy zlecono mu namalowanie kaplicy Contarellich w Rzymie, którą ukończono w 1600 roku. Po tym zaczął otrzymywać wiele zleceń, zarówno publicznych, jak i prywatnych. Niektóre z jego prac, kontrowersyjne pod względem tematyki (jego niedopuszczalnie wulgarny styl realistyczny) i modeli (jedną z jego ulubionych modelek dla Matki Boskiej była prostytutka), a niektóre z jego prac zostały zwrócone w celu zamalowania lub poprawienia. Inne zostały zwrócone w całości, ale Caravaggio zawsze miał publiczność chętną do wyrwania każdego jego obrazu. Jako uliczny awanturnik, jego policyjne akta i postępowania sądowe wypełniają wiele stron. W 1606 roku zabił młodego mężczyznę w walce ulicznej i uciekł do Neapolu, gdzie chroniła go rodzina Colonna. W 1608 roku został aresztowany i osadzony w więzieniu za kolejną bójkę w Neapolu, ale udało mu się uciec. Uciekając przed prawem, podróżował przez Mediolan, Syrakuzy, Sycylię, Palermo, Maltę i Mesynę, nieustannie otrzymując zlecenia. Wrócił do Neapolu, aby zamieszkać z rodziną Colonna i prosić papieża o przebaczenie, a w 1606 roku doszło do zamachu na jego życie, w wyniku którego jego twarz została trwale oszpecona. Latem 1610 roku wziął łódź z Neapolu do Rzymu, wraz z trzema obrazami jako ofiarą pokoju, prosząc papieża o przebaczenie. Nigdy nie dotarł do celu, ponieważ tajemniczo zmarł po drodze. Chociaż jego technika artystyczna była ojcem stylu barokowego, szybko został zapomniany po śmierci. Dopiero w latach dwudziestych XX wieku jego twórczość zaczęła być w pełni przyjmowana i doceniana.