Santi

Uważany za jednego z wielkich mistrzów malarstwa, Rafael był włoskim malarzem i architektem w okresie wysokiego renesansu. Rafael, obok Michała Anioła i Leonarda da Vinci, jest uważany za wielką trójcę mistrzów malarstwa okresu wysokiego renesansu. Był płodnym artystą i pomimo śmierci w młodym wieku 37 lat, ma znaczny dorobek do przestudiowania. Rafael urodził się w rodzinie artystycznej, ponieważ jego ojciec był nadwornym malarzem księcia Urbino. Po śmierci matki w 1491 roku i śmierci ojca w 1494 roku, jedenastoletni Rafael, który już wykazał się talentem artystycznym, odegrał dużą rolę w kontynuowaniu malarstwa swojego ojca. Po raz pierwszy został opisany jako w pełni wyszkolony mistrz malarstwa w 1501 roku, mniej więcej w wieku 19 lat. Nawet na tym wczesnym etapie swojej kariery był bardzo rozchwytywany i ukończył wiele zleconych prac. Rafael kontynuował malowanie, nieustannie podróżując, żyjąc życiem pół-koczowniczego malarza. Potrafił połączyć wpływy sztuki florenckiej ze swoim własnym rozwijającym się stylem, tworząc płynną, płynną kompozycję, która była wysoko ceniona. Trzej wielcy mistrzowie, Rafael, Leonardo da Vinci i Michał Anioł, byli współczesnymi. Leonardo był o trzydzieści lat starszy od Rafaela, a młodszy malarz włączył wiele elementów obrazów da Vinci do swoich prac. Michał Anioł z kolei był tylko o osiem lat starszy od Rafaela. Michał Anioł już nie lubił Leonarda, a rosnąca popularność Rafaela nie podobała mu się jeszcze bardziej, rozpoczynając spiski i rozpowszechniając plotki na temat Rafaela. W 1508 roku Rafael przeprowadził się do Rzymu, gdzie miał mieszkać do końca życia. Jego pierwszą poważną pracą w Rzymie było zlecenie na dekorację prywatnej biblioteki papieża, Stanza della Segnatura. Po ukończeniu prac nad tym pomieszczeniem papież był tak zadowolony z jego dzieła, że ​​przydzielił go do innych pomieszczeń budynku, zastępując tym samym innych artystów, którym zlecono dokończenie tych dzieł.